Jeugdcentrum Vleugel F lanceert project SPEELKLEREN

Jeugdcentrum Vleugel F lanceerde deze week het project speelkleren: een ludieke campagne voor vuile en soms zelfs kapotte kleren. Want tijdens de speelpleinmaand juli merkten we nog dikwijls dat kinderen op het speelplein geen aangepaste kledij dragen. Ze kunnen, mogen of durven dan niet meespelen uit angst hun kleren vuil of stuk te maken. En dat is op een speelplein natuurlijk te gek voor woorden. Van spelen worden kinderen nu eenmaal vuil. Dat is ook plezant en helemaal niet erg als een kind maar speelkleren aanheeft … Dan kan het zich helemaal uitleven en te pletter amuseren.  

Dinsdag blikten we – onder grote persbelangstelling – samen met de speelpleinkinderen de zang en videoclip van het speelklerenlied in, met als hoofdnoot ‘op m’n speelkleren hoort dat vuil erbij!’ In de hoop dat ook de kinderen zelf hierdoor voor speelkleren gaan kiezen in plaats van al te mooie of hippe outfits. Vandaag geven we alle ouders ook graag wat tips over kleding die aangepast is voor speelpleinactiviteiten.

Speelkleren zijn stevig en gemakkelijk, ze mogen vuil worden en zelfs stuk gaan. Bij zonnig weer draagt je kind best lichte schoenen of sandalen, een short of gemakkelijk rokje, een t-shirt en een zonnepetje. Stop ook zwemkledij in het rugzakje, voor de waterspelletjes. Als het regent of kouder is, trek je je kind best een lange broek, een trui en een regenjasje aan. Omdat ons Belgisch weer zo onvoorspelbaar is, stop je voor de zekerheid best altijd een trui en regenjasje in de rugzak. Zet ook op alle kledingstukken de naam van je kind.

Om echt goed te spelen mag een kind niet proper zijn. Trek je kind dus speelkleren aan en trek het je niet aan!

Klik HIER om de reportage in het één journaal te bekijken

Klik HIER om naar het artikel in het Nieuwsblad te gaan

Klik HIER om de reportage van ROB TV te bekijken

 

Jeugdschepen Karin Brouwers draait dagje mee op het speelplein

Gisteren draaide schepen van jeugd Karin Brouwers een dag mee als gastanimator op de speelpleinen van Wilsele en Kessel-Lo. Dit is het verslag van haar dag:

Thema van mijn speelpleindag: vuile kleren mag!

Zonnetje blijf maar schijnen, want daar was ik dan! Klaar voor een dagje speelplein: in de voormiddag bij de kleuters in Wilsele en in de namiddag bij de tieners (hellep!!) in Kessel-Lo.

 Thema van de dag: vuile kleren mag! Liesbet kwam op alle pleinen een videoclip opnemen van het speelklerenlied.  Lies gaf de toon aan en iedereen zong uit volle borst. En ja hoor, we kwamen op TV en in de krant. Schitterend gewoon.

In de voormiddag de kleuters dus uit Wilsele. Maar er waren helemaal geen kleuters! Het waren “de Willies“. Om kennis te maken mochten ze één voor één op mijn hand kloppen. Die prutskes hebben kracht. Mijn handen zagen er rood van.

De opper-Willie Koen leidde alles in goede banen, want om de Ice Age te verdrijven moesten de Willies drie meloenen vinden. De Vuurman hielp ons op weg langs allerlei wilde dieren zoals mammoeten en “luiaards”… Opdrachten vervuld en tijd voor de opname van het speelpleinlied. “Joepie!” We mogen vuil worden…

Veel drinken, en smeren maar die zonnemelk. Nog een beetje vrij spel en dan bokes eten. Lieverdjes die Willies. Sommige kindjes zijn meteen heel aanhankelijk. Spijt dat ik moest vertrekken na de middag.

Maar in Kessel-Lo was het hek meteen van de dam door de grote persaandacht voor onze sensibiliseringsactie voor aangepaste speelpleinkledij. Zoveel camera’s! Dat maakte indruk op de mannen.

En nu die camera’s er toch waren, moesten we maar het goede voorbeeld geven en ons eens lekker vuil maken. Samen met de tieners werd er “tien-ei” gespeeld (proberen tien keer met een ei te gooien binnen je ploeg). De eieren belandden uiteindelijk in de haren of wat had je gedacht? Er werd water en bloem bij gehaald en (stinkende) ketchup. De max was natuurlijk de plastic glijbaan van water en zeep en bokes met choco die over waren. Die laatste vond ik er een beetje over, maar goed…  Ik ontsnapte er niet aan. Als ze “Karin, Karin” beginnen te scanderen, weet je het wel. Gelukkig had ik mijn “speelkleren” aan.   

Afspuiten met de spuit, een vieruurtje en de dag zat er alweer bijna op. Viel goed mee die tieners. Een paar stoere binken wilde wel niet altijd meedoen, maar dat moeten zij dan maar weten.  De Louis Vuitton-pet van één van hen was ook niet echt in het thema van de dag. “En dan? Ik doe wat ik wil,” krijg je als antwoord. Waar had ik dat nog gehoord: “ik doe wat ik wil… ik zap” ?

Soms willen kinderen zich wel eens afzonderen, omdat ze zich mis begrepen voelen door een moni of een vriendje, maar gelukkig duurt het nooit lang.

Goed georganiseerd onze speelpleinwerking, al zeg ik het zelf. Maar dat is natuurlijk in de eerste plaats te danken aan de tomeloze inzet van de moni’s en de jeugddienst. Ook een medewerker van VDS (Vlaamse Dienst voor Speelpleinwerk) kwam langs en zag dat het goed was. Ik kreeg op een wondje zelfs een VDS-klevertje met “goe gespeeld” erop.

Bedankt iedereen en doe zo voort!

Karin Brouwers, schepen van jeugd stad Leuven