Krokuskamp: a night to remember

Op de legerbasis is na alle strijd en gevechten de vrede getekend en de rust teruggekeerd. Hoewel? De Slijmbal en de Muzikant hebben groot nieuws. Ze zijn zo verliefd als iets, en willen vandaag nog met elkaar trouwen. Ze nodigen iedereen uit en beginnen aan de voorbereiding van hun ceremonie want ze willen het beste van het beste trouwfeest hebben. Het trouwfeestthema moet gala zijn, en iedereen moet hun helpen om hun dromen waar te maken. De Slijmbal en de Muzikant hebben al een aantal vakmensen opgevorderd om de voorbereidingen in goede banen te leiden. Er lopen op het eiland plots stylistes kledingadvies rond. Deze Trinny’s en Susannahs controleren de garderobe van de feestgangers op glittergehalte. Hun collega’s van haar en make-up duiken overal op met poederdoos en haarlak. En als de rekruten er glamoureus genoeg uitzien, kunnen ze langs het datingburo om de liefde van hun leven te vinden. Of toch minstens een leuke date voor het galafeest. 

In de kampkeukens zijn de cateraars druk met de voorbereidingen van het feestmenu. Hapjes, cocktails en taarten doen de lekkerbekken watertanden. En de weddingplanner heeft ook al hulp nodig, want de grote legerzaal moet een romantische bruidszaal worden. Weg met dat kaki, waar zijn de hartjes, de bloemen, de sfeerlichtjes en de slingers? 

Klik HIER om naar de fotopagina A night to remember te gaan

De rekruten schieten in actie en regelen alles. Ze kunnen méér dan marcheren, dat is duidelijk. Iedereen trekt z’n mooiste feestkleding aan, en is onherkenbaar zo uit z’n legerplunje. De dames-rekruten zijn blij hun make-up een oorbellen nog eens te kunnen bovenhalen. Er wordt een gigantische snoeptaart gebakken, en de zaal raakt prachtig versierd. De DJ is er klaar voor, de muziek gaat loeihard, en er wordt gefeest als nooit tevoren!

Krokuskamp: Verover het eiland!

Dinsdagochtend op de besneeuwde legerbasis: het is tijd voor een stand van zaken. Het legerteam zit samen om te vergaderen en te bespreken wat er gisteren allemaal gebeurd. Ze zinnen op wraak en discussiëren over wat ze kunnen doen om de Aboriginals een lesje te leren. Veel lawaai, maar weinig inhoud.

“STOP!” buldert plots de Generaal. “Ich heb een geniaal idee. Wat als we nu hun grondgebied veroveren! Wij kunnen dat, we zijn een leger voor iets. En dan hebben wij meer plaats om onze nieuwe rekruten op te leiden. Ik zie het al voor me!”

Maar de Aboriginals zijn ook niet gek. Verborgen achter bomen en eilandstruiken hebben ze stiekem het plan van GPS afgeluisterd. Het stamhoofd en z’n volgelingen betreden het strijdtoneel en iedereen maakt ruzie met iedereen. Het stamhoofd en generaal blijven maar afgeven op elkaar, en worden vervolgens alletwee gekidnapt en vastgebonden aan een boom.

Klik HIER om naar de fotopagina Verover het Eiland te gaan

Opnieuw ligt het lot van het leger en de eilandbewoners in de handen van onze deelnemers. Eén groep sluit zich aan bij de Abo’s, want die zijn het lawaai van de Generaal zo beu als koude pap. De andere groep houdt van militaire discipline, en vindt dat inheems bosgedoe maar niks.  De twee groepen zullen proberen om ter eerst hun leider te bevrijden, en zo het eiland te veroveren. Maar opgepast: de tegenstander loert overal, en voor je het weet ben een je een leven kwijt.

De groepen sluipen, kruipen en zoeken hun leider. Om hem te bevrijden moeten ze ook nog eens hun hoofd breken over een megamoeilijk raadsel. Maar eendracht maakt macht, en ze slagen! Nu is het zaak om ook nog terrein te veroveren. Gewapend met blaaspijpen – ook weer eens wat anders dan een legergeweer – proberen de beide kampen het eiland in te nemen. De kampen strijden om zoveel mogelijk stukken bosgrond te bebouwen met hout, hooi en baksteen. Als ze die drie elementen verzameld hebben, hebben ze een stuk land bij.

Krokuskamp: het leven van een Abo

De rekruten hebben op hun eiland een megabom onschadelijk gemaakt en mogen even uitpuffen van de legerstress. En dat doen ze door vrienden te worden met lokale bevolking. Want de legertroepen zijn op een Aborigineel eiland terechtgekomen. Compleet met stamhoofd, didgeridoos en een exotische beestenboel. Gelukkig zijn de Aboriginals best vriendelijk, alleen willen ze de rekruten respect leren voor hun cultuur en gebruiken.

En dat wil zeggen dat de soldaten moeten leren bewegen als Abo’s, dierengeluiden kunnen imiteren op z’n Australisch, eten als Abo’s, muziek maken en ga zo maar voort. Het Abo-legerkamplied is zeker al aanstekelijk:

Abo of leger – het maakt niet uit,
ze maken beide een leuk geluid.
Want de abo’s hebben trommels en het leger een fluit.
Wat het ook is zolang je maar geniet!

REFREIN:

We kunnen het leger aan
Tomtom en de generaal
want abo zijn is echt geniaal.

We kunnen de abo’s aan
Wakimoeka en baba-ali
want het team van het leger is sterk.

Maar het eiland is er… voor iedereen. We kunnen het samen aan (4x)

Op het eiland – diep in de zee,
telt je afkomst echt niet mee.
We zoeken naar eten en we maken veel lol,
voor we’t weten is ons dagje vol.

Want op’t eiland kunnen wij ons goed amuseren
Op’t eiland zullen we ons niet rap vervelen
Want op’t eiland kunnen wij ons goed amuseren
Op’t eiland zullen we ons niet rap vervelen.

Ook het Abo-eten valt goed in de smaak: de rekruten mochten zelf de buitenkeuken in maakten een heel Aboriginele schotel. Livio geniet nog na: “We hebben zelf yoghurt-met-fruitjes- gekookt. Lekker lekker!”

Krokuskamp: Mission Possible

Maandagochtend op Operatie Legerinvasie. De rekruten hebben een goede nachtrust achter de rug en een stevig potje legerkost achter de kiezen, maar al vroeg begint de dril weer. Want het leger wordt geïnspecteerd door de Generaal, en zijn alziend oog stelt vast dat zijn mannen niet in orde zijn. Hun kleding en schoenen zijn véél te slordig, en daar wordt GPS niet goed van. En dat vlak voor een belangrijke en uiterst spannende opdracht …

De rekruten trekken op commando hun camouflagetenue aan en leren de militaire groet, ze oefenen op marcheren op de noeten van het marslied van Operatie Legerinvasie. “We marcheren door de regen, niemand houdt ons nu nog tegen, samen onderweg naar het front! De schoppen klaargenomen, want we zien de vijand komen, een kogel heeft hen dodelijk verwond! In het loopgraf leven, nooit de strijd opgeven, alles blijven geven, het LEGERFRONT!”

Op marstempo gaat het naar het trainingsparcours vol hindernissen: de apenbrug, lianen, legernetten, het sluipparcours, evenwichtsbalken en diepe speleologische grotten. De speleobox is een grote hit bij de rekruten. de stoere jonge mannen geven het goede voorbeeld, de damesrekruten durven er zich eerst niet aan wagen, maar laten zich uiteindelijk niet kennen, en duiken het donker in. Livio: “Leuk hier! We zitten altijd buiten in de sneeuw te spelen.”

De rekruten bijten op hun tanden, ploeteren door sneeuw en zand, klimmen, vallen, en gaan als echte helden door. En slagen in hun trainingsopdracht. Als beloning krijgen ze een DVD met een boodschap van niemand minder dan Obama: de president feliciteert de troepen en zal hen de eerste missie uitleggen. De spanning is te snijden, en de schrik enorm wanneer alle lichten doven en er een loeihard alarm weergalmt. In al deze commotie maakt een geheim regeringsagent z’n intreden en zegt eindelijk waar het om gaat: “Op dit eiland is door de vijand een dodelijke bom geplaatst en die moeten jullie ontmantelen voor ze ontploft, want anders knallen we allemaal in stukjes. Om de bom te vinden moeten jullie eerst de code kraken. Jullie moeten je met een stafkaart naar de juiste plaats begeven. O, en pas op dat je niet op de mijnen in het veld stapt. Die knallen nogal. De rekruut die de bom kan ontmantelen mag op missie naar Irak.”

 

Klik HIER om naar de fotopagina Mission Possible te gaan

De rekruten worden in groepjes verdeeld en trekken erop uit. Ze moeten in totaal 6 codes verzamelen en daarvoor spannende opdrachten uitvoeren. Ze steken een mijnenveld over, doen een ingewikkelde oriëntatieoefening, en leggen een parcours over een touw met knopen af. De tips leiden naar de codes en de codes naar de bom.

En die bom blijkt een afschrikwekkend kluwen van gekleurde draden te zijn. Het is nog spannend of de rekruten wel de juiste draden zullen doorknippen. De ploeg van Sam, Charlotte, Jonas, Dylan, Quinten en Hanne is er als eerste en zet de tang in de blauw-groene draad … En oef! Er volgt geen knal, alleen luid gejuich onder de rekruten. De winnende ploeg krijgt een medaille van GPS en een ticket voor een volgende missie. Sam: “Ik vertrek volgende week naar Irak. Dat weten ze thuis nog niet, maar het zal wel mogen.”

Krokuskamp: Yes Sir, Schip AHOI!

14 februari 2010

26 jonge rekruten vieren vandaag geen Valentijn, maar geven in een hevige sneeuwbui present op legerbasis de Hoge Rielen voor het Vleugel F-kamp “Operatie Legerinvasie”. Deze locatie is door generaal Peter Schtrolf, aka GPS, uitgekozen voor een geheime en gevaarlijke missie van wereldbelang. Al van bij het eerste appèl spreekt de kleine militair klare taal: “Auf dit bewoonde eiland gaan die rekruuten ein belangreiche invasie tegenmoet. Sie mussen loisteren naar mich! Die haren mussen glimmen und sie mussen fingerspitsengeful haben! “

De rekruten zijn gewaarschuwd: op deze basis hebben ze te maken met vreemde figuren. En GPS is niet de enige van dat slag … Superdokter B. Galloo - de Mc dreamy van Operatie legerinvasie – checkt alle rekruten op fysieke geschiktheid, want dit kamp is niet voor wussies. De Babe Shanaia probeert de dames-soldaten toch nog wat op te knappen, en de vreemde nerd TomTom ratelt over computertermen, en vraagstukken die geen steek houden, … Om nog maar te zwijgen van die rare tovenaar die met zwavel knoeit en de Slijmbal. Rekruut Sam: “Er zijn hier hele rare mensen. De allerleukste is Moezy-Moezy, want die geeft mij knuffeltjes. En TomTom Mosselmans, die doet heel grappig.”

  Klik HIER om naar de fotopagina SCHIP AHOI te gaan

 

Na de speech van GPS volgt al gauw een straffe legeroefening. En ook de papa’s en mama’s ontsnappen niet aan de dril en moeten meedoen aan de oefeningen. Maar dat lukt niet zo geweldig, dus GPS besluit om alleen de jonge rekruten te laten blijven, en de ouders naar huis te sturen.

De rekruten krijgen weinig tijd om erover na te denken. Ze krijgen van GPS en zijn legermannen een kaart in hun handen gestopt en moeten op verkenning uit. Een tocht vol opdrachten om hun IQ en durf te testen. Wie slaagt, krijgt een bunkbed in z’n legerdivisie. Wie faalt gaat een lange koude sneeuwnacht op wacht tegenmoet … Maar de rekruten zijn er klaar voor en verbazen vriend en vijand door als stoere legervrouwen en -mannen hun opdracht met glans te vervullen. Ze hebben dus allemaal recht op een warm en gezellig bed. 

‘s Avonds worden de rekruten ingedeeld in 4 familiegroepen, zodat ze gezellig kunnen napraten over hun dag. En daar horen GPS en co niets dan blije reacties. “Het is keileuk!” In het kennismakingsspelletje Tofferdetof leert iedereen iedereen elkaar nog wat beter kennen ook. Sam: “Ik heb hier al heel veel nieuwe vrienden: Livio en Mathijs en Dylan en Quinten en …” Ze zijn allemaal tof. Tofferdetof!”