Wilspele,
Iedereen heeft het er naar zijn zin gehad
Leuke animatoren stonden paraat
Spelen spelen spelen het belangrijkste woord deze zomer….
Plein waar ik veel blije gezichtjes zag
Een geweldige slotshow voor groot en klein om trots op te zijn
Leuk dat jullie er allemaal weer bij waren dit jaar!
Een welgemeende dankjewel aan iedereen die zijn steentje heeft bijgedragen aan deze fantastische 6 weken
Annelies
Liefste dagboek,
Het speelplein was zo fijn deze week, dat ik al mijn avonturen die ik er beleefd heb met jou wil delen!
Vandaag vond ik het niet leuk om afscheid te nemen van mama en er vloeiden ook wat traantjes. Die droogden we gauw af en maakten plaats voor een schaterlach, zeker als ik het toneeltje in de grote zaal zag. Op het toneeltje zagen we een wedstrijd : “Wilspele Got Talent”. Na het toneeltje gaf ik mij helemaal tijdens de speelpleindans Waka waka van Shakira. Dat dansen ging nog een hele voormiddag door en ook K3 en de hamstersong passeerden de revue. Tussendoor nam ik ook nog een kijkje bij het knutselen en speelde ik enkele pleinspelletjes. In de namiddag ging ik samen met de andere Willie’s de uitdaging aan tegen de stoute kabouter Wesley in het spel “Willie versus Wesley”. Toen mijn mama mij kwam halen, had ik eigelijk geen zin om uit de zandbak te komen en afscheid te nemen van al mijn vriendjes.
Vandaag werd Timberly vermoord in het toneeltje en dat vond ik heel jammer want die kan zo mooi zingen. In de voormiddag ontdekte ik waar en wanneer de moord plaats vond en wie de dader was tijdens het spel Cluedo. Daarna regende en donderde het en werd ik een beetje bang, maar daar was dan onze Pleinverantwoordelijke Greetje, ze kwam ons troosten met een leuk verhaaltje van het Lelijke eendje en een liedje van Hans en Grietje. De regen en de donder waren we snel vergeten.
Weer hard gelachen vandaag met het toneeltje. De jongens van de boysband werden geschminkt en moesten dansen. Dan kan ik toch beter dansen als ik de Waka waka doe hoor! In de voormiddag maakte ik lekkere fruitsla en toverden de animatoren mij en de andere Willie’s ons om tot Mega Mindy’s! In de namiddag hielp ik de boysband om hun microfoon terug te vinden tijdens de “Red – de – boysband – zoektocht“. Met alle Willie’s puzzelden we de kaart en daarop ontdekten we dat de microfoon gewoon in ons ballenbad verstopt was! Dankzij ons kan de boysband nu terug optreden.
Vandaag was “het weer” een beetje gek: regen, zon, regen, wolkjes, regen,… Maar onze leuke animatoren hadden het idee om leuke binnenspelletjes te spelen zoals: stoelendans, tiktak boem, zakdoekleggen, vosje slaap, en nog veel meer. Dat was echt super leuk. In de namiddag scheen de zon eventjes en dan hebben we een leuke fantasietocht gemaakt. De vloer werd een zee van chocomelk, de balk werd een wiebelig touw over een gevaarlijke rivier vol met krokodillen,… het was heel spannend!
Dit was mijn laatste dagje van week 4 op Wilspele. Ik hoop dat het snel weer maandag wordt, zodat ik al mijn Wilspeelse speelpleinvriendjes terug zie!
Laura
Deze zomer kan je op de stedelijke speelpleinen in Heverlee, Wilsele en Kessel-Lo OKANimatoren aantreffen, animatoren uit de OnthaalKlas Anderstalige Nieuwkomers. Deze jongeren zijn nog niet zo lang in België en krijgen hier speciaal aangepast onderwijs om de instap naar ‘gewone’ studies zo vlot mogelijk te kunnen maken. De jeugddienst en integratiedienst van stad Leuven geven hen ook de kans om buiten schooltijd aan te sluiten bij hun Nederlandstalige leeftijdsgenoten, als animator op de speelpleinwerking.
Voor de Okanners is meewerken als animator geen evidentie, want ze zijn niet altijd gewoon aan onze taal en gewoonten. Maar OKANimatoren zijn ook animatoren, en ze krijgen vanuit de dienst jeugd en integratie een traject aangeboden dat het hen makkelijk en plezanter maakt om op de speelpleinen hun plaats te vinden.
Annelies (Jeugdcentrum Vleugel F): “Tijdens de zomer van 2009 merkten we dat Okanners het niet gemakkelijk hadden op het speelplein. Het taal- en cultuurverschil met de andere animatoren was soms heel groot. Na de zomer zijn we beginnen nadenken hoe we het voor Okanners aangenamer kunnen maken op het speelplein, en hoe we hun integratie in de groep vlotter konden krijgen. Een eerste kennismaking was er op een infomoment van de integratiedienst. Okanners kregen er info over wat een vakantiejob is, hoe ze die kunnen zoeken en wat voor werk ze allemaal kunnen doen. Op dit infomoment zijn wij – enkele animatoren en ikzelf – vanuit de jeugddienst de werking van het speelplein gaan voorstellen.
JES zorgde die dag voor de voorstelling van het OKANimatorentraject, en voor de begeleiding van de sessie voor, samen met onze animatoren Koen en Johan, en Bruno van de integratiedienst. In totaal organiseerden we 4 sessies: rond speluitleg geven, een dagje meedraaien op het speelplein van Heverlee, een sessie over de taken van een animator en een crea sessie.
Er kwamen niet zoveel Okanners opdagen dan we oorspronkelijk hadden gedacht, maar zij die er waren hadden echt wel zin in het traject. En hebben zich ook al ingeschreven om animator te zijn deze zomer. We verwelkomen Samir Rached, Hodan Mohamed en Monteiro Varela Joseane Nadine. We hebben ons doel bereikt: Okan jongeren beter voorbereiden op een speelpleinzomer.”
Bruno (Integratiedienst Leuven): “Voor Okanners is de vooral de taal een probleem. Op school krijgen ze natuurlijk goede lessen en coaching, maar dat betekent nog niet dat ze de informele of figuurlijke kant van het Nederlands meteen meehebben. En als ze dan tijdens de 2 maanden zomervakantie vooral hun moedertaal weer spreken met ouders of familie thuis, vervaagt hun kennis van het Nederlands tegen september. Tijdens de zomer animator zijn op een speelplein is een goede oefening, en vooral: één die voelt als vakantie.
De Okanimatoren zijn plezierig bezig met en voor kinderen, ze brengen hun vrije tijd door tussen een hechte vriendengroep van animatoren, ze verdienen een centje bij én ze spreken een zomer lang Nederlands. Meer moet dat niet zijn.”
Jeugdcentrum Vleugel F was deze week de geheime locatie voor de Hogeschool voor Heldendom. Onze 7- tot 9-jarigen kregen een reeks workshops om zich bij te scholen tot échte superhelden. Het begon uiteraard met een basiscursus: “Van Megaman tot Supermindy“. Want alle begin is moeilijk, en voor je kan vliegen met je tovercape moet je eerst leren hoe een held zich gedraagt in benarde situaties. Tot zover de theorie. Tijd voor de praktijk: een uitdagende heldentraining met alles erop en eraan. Spannende opdrachten, en leuke oefeningen, en zo was onze eerste dag snel om.
Dinsdag was het tijd voor nog meer heldhaftige moves: Kung Fu fighting! Voor de middag zagen we hoe Panda Po zich opwerkte tot een ware Kung Fu Fighter, na de middag kregen we les van een ervaren vechtjas. En ja hoor: “Everybody was Kung Fu Fighting!” Net als in het liedje.
Woensdag was er wat tumult op de school, want Petra Pan en de Speelpleinheld waren in twijfel of ze met elkaar zouden trouwen; Petra Pan zag het wel zitten, maar de Speelpleinheld wist het nog niet echt. Die hoopte nog altijd om MegaMindy van Toby af te pakken. Hij stelde de kinderhelden voor een opdracht die moest bepalen of het huwelijk zou doorgaan of niet: ontwerp je eigen heldenlogo en creëer je eigen heldenpak. En uiteraard lieten de helden zich niet kennen, en ontwierpen ze spectulaire outfits. Pech, MegaMindy: de speelpleinheld trouwde dus toch met Petra Pan.
Klik HIER om naar de fotopagina te gaan
De helden in spe vlogen ook nog met z’n allen richting Vaartkom, waar ze in Hungaria hun energie mochten uitleven op de klimmuur en in de speleobox. Hoogtes, en donkere dieptes: een held draait er z’n hand niet voor om.
Donderdag konden de helden maar beter hun bewijs van goed gedrag op zak hebben, want ze gingen op bezoek bij de Leuvense politie. En daar kregen ze kans om het werk van de stadshelden in het blauw van binnen en van buiten te leren kennen: in het cellencomplex, in een politiecombi, op het parcours van de motorpolitie en tenslotte met een echte politiehond. Julie was heel erg onder de indruk: “Daar was een grote hond en een stoute meneer, en de politieagent zei BIJT en de hond liep daarnaar toe en die beet, en toen liep die weg en zeo WoefWoef.”
En daarmee was de opleiding voltooid, en werd het examentijd. Iedereen kon deelnemen aan de heldenproeven, en z’n heldendiploma halen. En onze natuurtalenten slaagden stuk voor stuk met grootste onderscheiding. Klaar om de wereld te redden, dus.
Mijn eerste Leuvense Grabbelpas is een feit! Deze herfstvakantie mocht ik voor de eerste keer de Grabbelpas van Leuven in goede banen leiden. Vol spanning stond ik hier op maandagmorgen om 7u45 voor de deur. Gelukkig had ik met de meeste animatoren zaterdag al kunnen kennismaken, maar toch … wat was ik blij toen iedereen gearriveerd was.
Toen de kinderen binnensijpelden, verdwenen ook mijn zenuwen beetje bij beetje. Om 9u30 kon iedereen starten. De kleuters en de 6-8- jarigen trokken met Kreakatau naar hun lokalen om er te knutselen, te yogaën en te dansen. De ober van het kapot restaurant stormde vervolgens vol paniek naar buiten … het hele restaurant lag aan diggelen … maar geen probleem: met de 10-12-jarigen, was de redding nabij! Op amper 5 minuten ruimen ze de smeerboel op en ik mocht mijn eerste échte Grabbelpasrol spelen: 100 euro uitreiken aan de harde werkers. Ze hebben het dubbel en dik verdiend!
De rest van de dag verliep vlotjes. Tot het einde naderde… de groepen liepen door elkaar binnen en buiten, andere kinderen knutselden rustig verder en ondertussen waren een hoop mama’s en papa’s op zoek naar zoon- en/of dochterlief. Volgende keer toch maar beter iedereen in z’n lokaal houden, zodat het zoekwerk van mama en papa beperkt blijft en mijn hart niet elke keer een tel overslaat … Eind goed, al goed: alle kinderen veilig en wel naar huis!
De volgende 3 dagen verlopen verder zonder grote problemen en ik vertrek elke avond met een glimlach en een gerust hart naar huis. Bij deze ook een welgemeende ‘merci’ aan alle herfstanimatoren, ze hebben schitterend werk geleverd. Het waren dan ook echte bijoukes! Hopelijk zijn ze volgende vakantie weer van de partij.
Ik hoop ook dat al onze kinderen genoten hebben van een prachtige 
herfstvakantie en nu al uitkijken naar de volgende Grabbelpasvakantie.
Tot dan! Veel speelse groeten van de nieuwe…
Evy Verspreet
Maandagmorgen in alle vroegte. De chef van restaurant Het Lopend Vuur opent de deuren van haar prachtige pand en schrikt zich een ongeluk. Vandalen zijn binnengedrongen en hebben heel het restaurant op z’n kop gezet. Alles ligt overhoop en alles is kapot!
Gelukkig zijn er twintig Grabbelpassers naast de deur, bij jeugdcentrum Vleugel F. En die willen gerust de handen uit de mouwen steken om een kapot restaurant weer heel te maken. Elise: ” We hebben eerst de rommel opgeruimd. Allemaal samen was dat zo gebeurd. En dan hebben we 2 groepen gemaakt: één om de inrichting van het restaurant weer in orde te zetten, en één om het menu op te stellen.”
Het menu ziet er goed uit: cocktails met mini-pizza vooraf, koninginnehapje met puree als hoofdgerecht en petit beurretaart als dessert. Chef Maya geeft het recept: “Je moet in laagjes werken: koekjes in chocomelk dopen, dan een laagje chocoladesaus, weer een laag koekjes, enzoverder. En dan bovenaan een laag chocoladepudding en afwerken met smarties.” Amai. dat ziet er goed uit, maar misschien niet zo goed voor de lijn …
De koks weten wat ze doen, dat is duidelijk. Carol denkt dat de meisjes het beste bezig zijn “want thuis doen de vrouwen toch ook meestal het huishouden en het koken …” Jethro ziet het anders: “De meeste chefkoks in restaurants zijn mannen, dat zegt toch ook al veel.” Maar Kyelan bemiddelt: “We doen het allebei even goed. Het zal lekker zijn.”
En dat was het ook. ‘s Avonds kwamen de ouders eten in het het spiksplinternieuw opgeknapte restaurant. De vrolijke placemats maakten indruk, net als de schwung waarmee onze obers de cocktails opdienden. Het driegangenmenu ging dan ook héél vlot binnen. Complimenten aan de chefs.
De zomer zit erop, en voor het jeugdwerk wil dat zeggen dat de piek van het werkjaar ook gepasseerd is. Voor de Leuvense jeugddienst hét moment om animatoren, vrijwilligers en jeugdwerkers uit te nodigen voor een glas en een babbeltje. De traditionele vrijwilligersreceptie is bedoeld als HELE DIKKE DANKJEWEL voor alle inzet en al het enthousiasme dat we de voorbije maanden ervaren hebben bij jullie. Merci dus, schol, en nog van dat, allemaal!!!
Klik HIER om naar de fotopagina vrijwilligersreceptie te gaan
Onze speelpleinkinderen zitten intussen terug op de schoolbanken, maar niet voor ze op speelplein Heverlee met een knal de zomer hebben uitgewuifd. Woensdag was het slotfeest in het Paul Van Ostaijenpark: een dag met open speelpleinwerking. De animatoren hadden tientallen kraampjes met activiteitenaanbod uitgebouwd, en de kinderen konden zelf kiezen wat ze wilden doen. Er was een kookstand; een voorlees-, schmink- en chillkraampje; een circustent; een bouwhoek; een schilder- en grafittimuur; een knutselstand, … teveel om op te noemen. Tussen de kraampjes door snorden go-carts en steppen. En natuurlijk waren ook het springkasteel, de trampoline en het balletjeszwembad erg in trek. De kinderen hebben ervan genoten: “Het is één van de tofste dagen want het is hier precies een kermis.”, “We mogen vrij spel doen en dat is plezant!”, “Er is een springkasteel!”
Animator Thomas vond het dan weer heel plezant om te zien hoe de verschillende leeftijdsgroepen zich met elkaar en door elkaar amuseren. De tieners – stoer verkleed in maffiosi - hielpen het ene moment de kleintjes verder, en waren het volgende moment tienerzaken aan het bespreken in een hoekje. In de bouwhoek kwamen kleine en grote klussers langs, en op aperitiefhapjes maken stond duidelijk ook geen leeftijd.
En nu is hij weer voorbij, die mooie zomer. Dankjewel aan alle kinderen, animatoren en hoofdanimatoren, pleinverantwoordelijken en Lies van de jeugddienst. Tot in de paasvakantie!
Gisteren draaide schepen van jeugd Karin Brouwers een dag mee als gastanimator op de speelpleinen van Wilsele en Kessel-Lo. Dit is het verslag van haar dag:
Thema van mijn speelpleindag: vuile kleren mag!
Zonnetje blijf maar schijnen, want daar was ik dan! Klaar voor een dagje speelplein: in de voormiddag bij de kleuters in Wilsele en in de namiddag bij de tieners (hellep!!) in Kessel-Lo.
Thema van de dag: vuile kleren mag! Liesbet kwam op alle pleinen een videoclip opnemen van het speelklerenlied. Lies gaf de toon aan en iedereen zong uit volle borst. En ja hoor, we kwamen op TV en in de krant. Schitterend gewoon.
In de voormiddag de kleuters dus uit Wilsele. Maar er waren helemaal geen kleuters! Het waren “de Willies“. Om kennis te maken mochten ze één voor één op mijn hand kloppen. Die prutskes hebben kracht. Mijn handen zagen er rood van.
De opper-Willie Koen leidde alles in goede banen, want om de Ice Age te verdrijven moesten de Willies drie meloenen vinden. De Vuurman hielp ons op weg langs allerlei wilde dieren zoals mammoeten en “luiaards”… Opdrachten vervuld en tijd voor de opname van het speelpleinlied. “Joepie!” We mogen vuil worden…
Veel drinken, en smeren maar die zonnemelk. Nog een beetje vrij spel en dan bokes eten. Lieverdjes die Willies. Sommige kindjes zijn meteen heel aanhankelijk. Spijt dat ik moest vertrekken na de middag.
Maar in Kessel-Lo was het hek meteen van de dam door de grote persaandacht voor onze sensibiliseringsactie voor aangepaste speelpleinkledij. Zoveel camera’s! Dat maakte indruk op de mannen.
En nu die camera’s er toch waren, moesten we maar het goede voorbeeld geven en ons eens lekker vuil maken. Samen met de tieners werd er “tien-ei” gespeeld (proberen tien keer met een ei te gooien binnen je ploeg). De eieren belandden uiteindelijk in de haren of wat had je gedacht? Er werd water en bloem bij gehaald en (stinkende) ketchup. De max was natuurlijk de plastic glijbaan van water en zeep en bokes met choco die over waren. Die laatste vond ik er een beetje over, maar goed… Ik ontsnapte er niet aan. Als ze “Karin, Karin” beginnen te scanderen, weet je het wel. Gelukkig had ik mijn “speelkleren” aan.
Afspuiten met de spuit, een vieruurtje en de dag zat er alweer bijna op. Viel goed mee die tieners. Een paar stoere binken wilde wel niet altijd meedoen, maar dat moeten zij dan maar weten. De Louis Vuitton-pet van één van hen was ook niet echt in het thema van de dag. “En dan? Ik doe wat ik wil,” krijg je als antwoord. Waar had ik dat nog gehoord: “ik doe wat ik wil… ik zap” ?
Soms willen kinderen zich wel eens afzonderen, omdat ze zich mis begrepen voelen door een moni of een vriendje, maar gelukkig duurt het nooit lang.
Goed georganiseerd onze speelpleinwerking, al zeg ik het zelf. Maar dat is natuurlijk in de eerste plaats te danken aan de tomeloze inzet van de moni’s en de jeugddienst. Ook een medewerker van VDS (Vlaamse Dienst voor Speelpleinwerk) kwam langs en zag dat het goed was. Ik kreeg op een wondje zelfs een VDS-klevertje met “goe gespeeld” erop.
Bedankt iedereen en doe zo voort!
Karin Brouwers, schepen van jeugd stad Leuven
Op speelplein van Kessel-Lo hebben de animatoren en de kids de maand juli afgesloten met een ‘superhappening‘: een grote dag volgens het principe van open werking met alle leeftijdsgroepen door elkaar. Alle kinderen, van 3 tot 15 jaar, mochten door elkaar en met elkaar spelen. Iedereen kon de hele tijd kiezen wat ie wou doen. Zo was er bijvoorbeeld de kookstand waar de kinderen zelf frietjes, waterijsjes, tiramisu en kebab konden maken. Daarnaast waren er ook een aantal actieve standjes: spelen met blaaspijpen, bossabal op de trampoline, in de boom spelen als een echte tarzan, ruwe spelen, netvoetbal (voetbal met een tennisnet ertussen) … Er waren ook een aantal rustiger activiteiten, zoals het schoonheidssalon, de schminkstand, de bodypaintstand en de verhaaltjeshoek. Daarnaast kon je ook bouwen aan de reuzeknikkerbaan, werken aan je eigen macramé- of scoobidoobandje of een waterrakket lanceren. Sommige tieners kozen er zelfs voor om eens te proeven van het animatorschap.
De dag werd afgesloten met een heuse kinderfuif waarop alle ouders ook uitgenodigd waren. Tijdens het feest mochten we ook onze zelfgemaakte vieruurtjes opeten. Een superleuke dag voor alle kids en animatoren!
Klik HIER om naar de fotopagina van de superhappening te gaan
|
