Winterspeeltuin in de Brabanthal

Op zoek naar een leuke bezigheid voor de kinderen, tussen de kerst- en nieuwjaarsfeesten door? Zak op 26, 27, 28 of 29 december af naar de Brabanthal voor de Winterspeeltuin! Al jaren organiseert de jeugddienst van Leuven deze giga-binnenspeeltuin vol leuke attracties en speelcombinaties. Klimmen, zwieren, rollen, springen, roetsjen, gamen … voor alle kinderen tussen 3 en 12 jaar zijn er bezigheden op maat. Onze animatoren kijken toe op de veiligheid en begeleiding van de kinderen.

Voor je kind betaal je 5 Euro inkom voor een hele dag winterspeeltuinpret: van 10 uur ’s morgens tot 6 uur ’s avonds. Volwassenen mogen gratis mee naar binnen. Kinderen met een jeugdcentrumpasje krijgen een gratis consumptie. En natuurlijk zijn er voor alle mensen met dorst of honger drankjes en hapjes te koop.

Tot op de Winterspeeltuin! 

Mijn eerste Leuvense Grabbelpas

Mijn eerste Leuvense Grabbelpas is een feit! Deze herfstvakantie mocht ik voor de eerste keer de Grabbelpas van Leuven in goede banen leiden. Vol spanning stond ik hier op maandagmorgen om 7u45 voor de deur. Gelukkig had ik met de meeste animatoren zaterdag al kunnen kennismaken, maar toch … wat was ik blij toen iedereen gearriveerd was.

Toen de kinderen binnensijpelden, verdwenen ook mijn zenuwen beetje bij beetje. Om 9u30 kon iedereen starten. De kleuters en de 6-8- jarigen trokken met Kreakatau naar hun lokalen om er te knutselen, te yogaën en te dansen. De ober van het kapot restaurant stormde vervolgens vol paniek naar buiten … het hele restaurant lag aan diggelen … maar geen probleem: met de 10-12-jarigen, was de redding nabij! Op amper 5 minuten ruimen ze de smeerboel op en ik mocht mijn eerste échte Grabbelpasrol spelen: 100 euro uitreiken aan de harde werkers.  Ze hebben het dubbel en dik verdiend! 

De rest van de dag verliep vlotjes. Tot het einde naderde… de groepen liepen door elkaar binnen en buiten, andere kinderen knutselden rustig verder en ondertussen waren een hoop mama’s en papa’s op zoek naar zoon- en/of dochterlief. Volgende keer toch maar beter iedereen in z’n lokaal houden, zodat het zoekwerk van mama en papa beperkt blijft en mijn hart niet elke keer een tel overslaat … Eind goed, al goed: alle kinderen veilig en wel naar huis!

De volgende 3 dagen verlopen verder zonder grote problemen en ik vertrek elke avond met een glimlach en een gerust hart naar huis. Bij deze ook een welgemeende ‘merci’ aan alle herfstanimatoren, ze hebben schitterend werk geleverd. Het waren dan ook echte bijoukes!  Hopelijk zijn ze volgende vakantie weer van de partij.

Ik hoop ook dat al onze kinderen genoten hebben van een prachtige herfstvakantie en nu al uitkijken naar de volgende Grabbelpasvakantie.

Tot dan! Veel speelse groeten van de nieuwe… 

Evy Verspreet

Diep in de zee

Op de Grabbelpas voelden onze 7- tot 9-jarigen zich als visjes in het water in de creatieve driedaagse Diep in de Zee. Want in zeeën en oceanen valt er veel te zien en veel te beleven: kleurrijke vissen, boeiende bewegingen, rare geluiden. Ons onderwaterprogramma bevatte teken- en knutselkunst, dans, muziek en mooie verhalen. Jozef: “Het coolste aan zeedieren is dat ze heel lang onder water kunnen blijven.”

Klik HIER om naar de fotopagina Diep in de Zee te gaan

Nicolas: “We dansen een dans over mosselen die over de zeebodem rollen.” Maar het waren niet alleen mosselen: we zagen ook krabbetjes over de dansvloer schuiven en zeesterren. Melanie en Abel waren zelfs mythische zeefiguren en deden een duet als zeemeermin en zeemeerman.

Na de vermoeienissen van het dansen, mochten we uitrusten in onze zeebedjes en luisteren naar het verhaal van de eenzame Potvis, die plots een uitnodiging voor een feest krijgt, en hoopt dat hij daar eindelijk vrienden zal ontmoeten.

De uitnodiging (Toon Tellegen)

Op een dag dwarrelde er een briefje naar beneden. De potvis las: Beste potvis. Ik weet niet zeker of je bestaat, maar ik nodig je wel uit voor mijn feest. Morgen op het strand. Als je bestaat, kom je dan? De meeuw. De potvis was zo verbaasd dat hij diep zuchtte. Even vergat hij dat hij in de zee was.  Maar hij vond dat niet erg. Hij kon maar aan één ding denken. Een feest: daar ontmoet ik dus andere vriendjes!  Hij vroeg zich af of de andere dieren hem wel aardig zouden vinden. Als hij een vriendje zag, moest hij dan ook iets mee brengen, of moest hij mooie kleren aan doen? Schuin voor hem lag een stuk koraal, rood en glanzend. Hij dacht dat zijn vriendjes dat wel mooi zouden vinden.
Hij stopte het onder een vin. Hij begon in de richting van het strand te zwemmen.  Hij keek nog één keer om.
Ik vraag me af of ik hier nog terug kom? Want hij wist niet wat een feest was. Of hoe lang een feest duurde. Misschien gaat een feest wel nooit voorbij, dacht hij…

 

Kapot restaurant

Maandagmorgen in alle vroegte. De chef van restaurant Het Lopend Vuur opent de deuren van haar prachtige pand en schrikt zich een ongeluk. Vandalen zijn binnengedrongen en hebben heel het restaurant op z’n kop gezet. Alles ligt overhoop en alles is kapot!

Gelukkig zijn er twintig Grabbelpassers naast de deur, bij jeugdcentrum Vleugel F. En die willen gerust de handen uit de mouwen steken om een kapot restaurant weer heel te maken. Elise: ” We hebben eerst de rommel opgeruimd. Allemaal samen was dat zo gebeurd. En dan hebben we 2 groepen gemaakt: één om de inrichting van het restaurant weer in orde te zetten, en één om het menu op te stellen.”

 

Klik HIER om naar de fotopagina Kapot Restaurant te gaan 

 

Het menu ziet er goed uit: cocktails met mini-pizza vooraf, koninginnehapje met puree als hoofdgerecht en petit beurretaart als dessert. Chef Maya geeft het recept: “Je moet in laagjes werken: koekjes in chocomelk dopen, dan een laagje chocoladesaus, weer een laag koekjes, enzoverder. En dan bovenaan een laag chocoladepudding en afwerken met smarties.” Amai. dat ziet er goed uit, maar misschien niet zo goed voor de lijn …

De koks weten wat ze doen, dat is duidelijk. Carol denkt dat de meisjes het beste bezig zijn “want thuis doen de vrouwen toch ook meestal het huishouden en het koken …” Jethro ziet het anders: “De meeste chefkoks in restaurants zijn mannen, dat zegt toch ook al veel.” Maar Kyelan bemiddelt: “We doen het allebei even goed. Het zal lekker zijn.”

En dat was het ook. ’s Avonds kwamen de ouders eten in het het spiksplinternieuw opgeknapte restaurant. De vrolijke placemats maakten indruk, net als de schwung waarmee onze obers de cocktails opdienden. Het driegangenmenu ging dan ook héél vlot binnen. Complimenten aan de chefs.

Crea-atelier: beeldjes van Giacometti

 

 

Klik HIER  om naar de fotopagina Kunst: Beeldje van Giacometti te gaan

Ken jij Giacometti? Nooit van gehoord? Op de Grabbelpas weten ze er alles over! Giacometti was één van de belangrijkste kunstenaars van de twintigste eeuw. Hij schilderde, tekende en maakte beeldhouwwerken en werd heel beroemd door z’n fragiele mensenfiguren. Van klei boetseerde hij – met z’n vingers en een zakmes als enige gereedschap – lange, magere figuren. Sommige waren metershoog, en andere zo klein dat ze in een lucifersdoosje pasten.

Onze 7- tot 9-jarigen gingen in hun kunstatelier deze talentvolle beeldhouwer achterna. Met een stokje en veel klei als basis gingen ze boetseren en beeldhouwen. Hoger en hoger werden de kleifiguurtjes. En op hun hoge poten leken ze niet altijd even stabiel. Maar uiteindelijk stonden ze wel allemaal op eigen benen.

Goed gedaan Laura, Hazel, Thomas, Malinka, Jana, Luisa, Margo, Melanie, Mirte en Jasper!

Kunstenaars in de dop

Kleine kleuters kunnen GROTE kunstenaars zijn, en dat bewijzen twintig creatieve hummels op de Grabbelpas. Drie dagen lang ontdekken onze kunstenaars in de dop een gevarieerd aanbod van kunstvormen: toneel, ballet of andere dansen en bewegingen, schilderen, knutselen, zingen …  

 “We maken meisjespoppen”, zegt Nora met héél groot enthousiasme. En inderdaad: de werktafels liggen vol krullen en frullen, stofjes, kleurrijke wol en papier. En van al deze materialen maken de kleuters popjes: met fleurige jurkjes, grote ogen en gekke snoeten. “Knutselen is het leukste wat er is!”, roept Robin.

Laure en co maken samen kunstwerken op heel grote papieren. Ze liggen met z’n zessen rond een blad en vormen zo een indrukwekkend kunstenaarscollectief. En Victor leidt de troepen in het bekertjes versieren. Lijm, rood crepepapier en hopla … we krijgen een prachtige vaas.

En woordkunst passeert ook de crea-revue. Onze kleuters zijn niet op hun mondje gevallen, en ze kennen hun rijmwoorden. Animator Niels speelt het spelletje mee. “Zeg eens blauw”. “Blauw.” “Dan sta je in de kou.” “Zeg eens groen”. “Groen.” “Dan sta je in een schoen.” “Zeg eens rood”. “Rood.” “Dan sta je in je bl….”  (Heel hard gelach.) Dolle pret, daar bij de kunstenaars in de dop! 

Klik HIER om naar de fotopagina Kunstenaars In De Dop te gaan

Vleugelfeest

Klik HIER om naar de fotopagina Vleugelfeest gaan

Op zaterdag 6 september hielden we bij jeugdcentrum Vleugel F ons jaarlijkse Vleugelfeest: een inschrijvingsdag met een feestelijk tintje. Traditioneel openen we dan de inschrijvingen voor het najaarsprogramma van Grabbelpas, ZAP en de zaterdagactiviteiten. En voor de kinderen valt er altijd veel te beleven hier op ons binnenplein. Ze zetten ongebruikt speelgoed in de uitverkoop op de speelgoedrommelmarkt, lieten zich grimeren, konden zich helemaal uitleven op springkastelen en in speelhuisjes, of deden een dansa latina.

Ons programma vind je op de infopagina’s van deze blog.

DANKJEWEL ANIMATOREN, VRIJWILLIGERS en JEUGDWERKERS

De zomer zit erop, en voor het jeugdwerk wil dat zeggen dat de piek van het werkjaar ook gepasseerd is. Voor de Leuvense jeugddienst hét moment om animatoren, vrijwilligers en jeugdwerkers uit te nodigen voor een glas en een babbeltje. De traditionele vrijwilligersreceptie is bedoeld als HELE DIKKE DANKJEWEL voor alle inzet en al het enthousiasme dat we de voorbije maanden ervaren hebben bij jullie. Merci dus, schol, en nog van dat, allemaal!!!

 

Klik HIER om naar de fotopagina vrijwilligersreceptie te gaan 

Einde van een mooie speelpleinzomer

Onze speelpleinkinderen zitten intussen terug op de schoolbanken, maar niet voor ze op speelplein Heverlee met een knal de zomer hebben uitgewuifd. Woensdag was het slotfeest in het Paul Van Ostaijenpark: een dag met open speelpleinwerking. De animatoren hadden tientallen kraampjes met activiteitenaanbod uitgebouwd, en de kinderen konden zelf kiezen wat ze wilden doen. Er was een kookstand; een voorlees-, schmink- en chillkraampje; een circustent; een bouwhoek; een schilder- en grafittimuur; een knutselstand, … teveel om op te noemen. Tussen de kraampjes door snorden go-carts en steppen. En natuurlijk waren ook het springkasteel, de trampoline en het balletjeszwembad erg in trek. De kinderen hebben ervan genoten: “Het is één van de tofste dagen want het is hier precies een kermis.”, “We mogen vrij spel doen en dat is plezant!”, “Er is een springkasteel!”

Animator Thomas vond het dan weer heel plezant om te zien hoe de verschillende leeftijdsgroepen zich met elkaar en door elkaar amuseren. De tieners – stoer verkleed in maffiosi - hielpen het ene moment de kleintjes verder, en waren het volgende moment tienerzaken aan het bespreken in een hoekje. In de bouwhoek kwamen kleine en grote klussers langs, en op aperitiefhapjes maken stond duidelijk ook geen leeftijd.

En nu is hij weer voorbij, die mooie zomer. Dankjewel aan alle kinderen, animatoren en hoofdanimatoren, pleinverantwoordelijken en Lies van de jeugddienst. Tot in de paasvakantie!

Crea en uitstappen bij de Grabbelpas

Week 6 op de Grabbelpas had naar goede gewoonte een gevarieerd programma. De week startte creatief met de workshop Quadriple Art: een schildersatelier vol speciale technieken. Drippen, schilderen met rietjes, spatten en verf gooien: we deden het allemaal in naam van de kunst. Na de middag trokken we naar Technopolis in Mechelen, want daar hebben ze tegenwoordig vuile manieren, en dat wilden wij niet missen. We bezochten de interactieve tentoonstelling Van snot tot prot, de (onbeleefde) wetenschap van het menselijk lichaam. Aan de ingang werden we onvangen door Hare Viezigheid, de koningin van de Vieskunde. En dan gingen we op zoek naar antwoorden op de vragen die we niet mogen stellen, omdat papa en mama ons goed opgevoed hebben. Hoeveel snot zit er mijn neus? Piet Snot zegt dat we 1 liter snot per dag inslikken. Jakkes! Van welk eten moeten we scheten laten? Meer van kaas dan van ajuin en kool! Help, wie heeft hier vanmiddag bokes met kaas gegeten? We liepen ook nog zoals Frank De Winne op de maan en landden pas ’s avonds weer met onze voeten op de grond.

Dinsdag hadden we Fimo Atelier en workshop Bloemschikken. Fimo is keukenovenklei, en daar kan je heel fijne figuurtjes mee maken. We boetseerden ET en Kasper het spookje en kwamen uiteindelijk tot echte podloodvormpjes. De namiddag was eigenlijk al voorbereiding op woensdag en donderdag. Want voor de tweedaags Diner Poepsjiek maakten we zelf al tafelversieringen. Onze bloemstukjes moesten niet onderdoen voor die van de sjiekste bloemenwinkel!

 Klik HIER om naar de fotopagina Grabbelpas week 6 te gaan

 

Woensdag en donderdag gingen we naar The Loft voor Diner Poepsjiek. Eerst waren we zelf proef-konijnen voor onze eigen schotels, de tweede dag nodigden we onze ouders en broers en zussen uit. We hebben goed gegeten en onze feestelijk gedekte tafels zagen er helemaal echt uit!

 

Vrijdag  sloten we de week af met een heel plezante uitstap naar Circus Harry Malter. We zagen grappige aapjes, schattige bambi’s, zwijntjes en geitjes. We namen foto’s van de erg fotogenieke wasberen en bezochten het caviadorp. Maar de allerleukste dieren waren toch de gigantische en formidastisch olifant Suzy en kamelen Isabelle, Alex en Hans. Daar mochten we een ritje op maken, en dat maak je natuurlijk niet alle dagen mee.